การประเมินภาวะโภชนาการในเด็ก

อ่าน  8446 ครั้ง

การประเมินสภาวะโภชนาการในวัยเด็ก ทำได้โดยวัดส่วนสูง และชั่งน้ำหนัก   แล้วนำมาเทียบกับเกณฑ์อ้างอิงการเจริญเติบโต  ที่กรมอนามัยได้จัดทำไว้ เมื่อปี 2542  เป็นเครื่องชี้วัดถึงภาวะโภชนาการของประชากรไทย อายุตั้งแต่ 1 วัน ถึง 19 ปี 

โดยดูแยกเด็กหญิงกับเด็กชาย    ช่วงอายุต่ำ  6 ปี   อายุ 2-7 ปี  และ อายุ 5-18 ปี 

น้ำหนักตามเกณฑ์อายุ        แสดงการดูการเจริญเติบโตทางด้านน้ำหนัก

เป็นดัชนีบ่งชี้ภาวะโภชนาการที่เป็นอยู่ในปัจจุบันว่า น้ำหนักเหมาะสมกับอายุหรือไม่  ถ้าร่างกายขาดสารอาหารหรือเจ็บป่วย  จะมีผลกระทบต่อขนาดของร่างกาย  ทำให้น้ำหนักลดลง  และถ้าขาดอาหารระยะยาว  เด็กจะผอมและเตี้ย  น้ำหนักตามเกณฑ์อายุจึงนิยมใช้เพราะครอบคลุมปัญหาด้านการขาดสารอาหารโดยรวม และใช้กันแพร่หลายในทารก และเด็กวัยเรียน

ส่วนสูงตามเกณฑ์อายุ       แสดงการดูการเจริญเติบโตทางด้านความสูง

เป็นดัชนีบ่งชี้ภาวะโภชนาการระยะยาวที่ผ่านมาว่า ส่วนสูงเหมาะสมกับอายุหรือไม่  ถ้าร่างกายขาดสารอาหารแบบเรื้อรังเป็นระยะเวลานาน  จะมีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตทางโครงสร้าง  ทำให้เด็กเตี้ยกว่าเด็กในเกณฑ์วัยเดียวกัน 

น้ำหนักตามเกณฑ์ส่วนสูง       แสดงถึงความอ้วน-ผอม

เป็นดัชนีบ่งชี้ว่าน้ำหนักเหมาะสมกับส่วนสูงหรือไม่  สามารถแปลผลภาวะโภชนาการได้โดยไม่ต้องทราบอายุเด็ก  ถ้าร่างกายขาดสารอาหารระยะสั้นในปัจจุบัน หรือเกิดเจ็บป่วย ร่างกายจะผอม  น้ำหนักตามเกณฑ์ส่วนสูงจะมีค่าน้อยกว่าปกติ  แต่ถ้าได้รับอาหารมากเกินความต้องการของร่างกาย  น้ำหนักตามเกณฑ์ส่วนสูง จะเป็นดัชนีบ่งชี้ภาวะเมื่อเริ่มอ้วน หรืออ้วนได้ดีทีเดียว 

การวัดภาวะโภชนาการและการเจริญเติบโตของเด็กควรทำอย่างสม่ำเสมอ เพื่อดูว่ามีปัญหาหรือไม่ จะได้สามารถจัดอาหารได้อย่างเหมาะสมสำหรับเด็ก

 

 
 
ความคิดเห็นจากผู้อ่าน
 
- ยังไม่มี -
   
ย้อนกลับ หน้าแรก